 |
 |
|
| |
Welkom!
|
14 Maart 2010 | 13:42:56
Hooooi!!
Deze blog is er om gewoon mijn verhalen te delen. Om te vertellen over mijn opleiding, de dingen die ik meemaak en doe bij mijn studentenvereniging, alle gekke dingen die ik meemaak met mijn 4 huisgenoten, welke gedachten er rondspoken in mijn hoofd, welke di  ngen me raken en waar ik enthousiast voor ben. Gewoon mijn dagelijkse dingen dus;-)
Lees gezellig mee, geef commentaar, deel je gedachten en hopelijk kan je door mijn verhalen ook een beetje genieten van mijn leven, zoals ik geniet van mijn eigen leven!!
Liefs Lianne
ohja; de tekst die in mijn kopfoto staat, namelijk; 'Use my heart, my hands, my feet, to share Your love with those in need. Let that be my song of love for You!' is een nummer van Kees Kraayenoord. Een christelijke artiest.
Ik hoorde het nummer voor het eerst op een landelijk weekend van mijn studentenvereniging en luister het sindsdien regelmatig. Maar dat niet alleen, die tekst is eigenlijk een onderdeel van mijn leven geworden. Op die manier wil ik leven. Ik geef mijn hele leven aan God omdat ik van Hem, zodat Hij mij kan gebruiken om Zijn liefde in deze wereld te laten zien!!
|
De dag begonnen op het kantoor van NSZ. Een klein uur bidden met 4 andere NSZ'ers. Vandaga stond galaten 5 vers 1 centraal.
'Christus heeft ons bevrijd opdat wij in vrijheid zouden leven; houd dus stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.'
Jezus kwam om ons te bevrijden, maar de wereld trekt, en op veel gebieden zitten we nog vast. Vast aan bepaalde zonden, gedachten en overtuigingen. Dingen die ons van God weghouden of ons er van weerhouden om in volledige vrijheid te gaan leven.
Bij vast zitten denken we snel aan verslavingen of bepaalde denkpatronen. Maar vandaag kwam ik tot het besef dat het veel meer dan dat is. Er kunnen dingen zijn in ons leven waar we niet veel over nadenken. Waar we nooit bewust naar gekeken hebben samen met God of waar we (on)bewust geen keuze in hebben gemaakt. 'Ach, zo doe ik het nou eenmaal altijd. Waarom zou dat nou verkeerd zijn.' Of. 'Ach ja, wat maakt het nou uit dat ik mezelf niet zo mooi vind, dat mag ik toch wel over mezelf vinden.' Dingen die erin geslopen zijn, die we als normaal zijn beschouwen. Maar die grijze gebieden, die niet direct heel verkeerd lijken, zijn wel dingen die ons kunnen belemmeren om volledig vrij te zijn. Grijze gebieden waarin we niet bewust hebben gekozen om te gaan voor God! Om te gaan staan in Zijn vrijheid. Grijze gebieden lijken misschien niet heel erg verkeerd, maar zijn toch wel voor een grootdeel doordrongen van de duisternis. En ik geloof dat God ons vraagt om daarin keuzes te gaan maken! Om ook daarin de weg van het licht te gaan en de duisternis achter ons te laten.
Maar ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik vind dat best wel lastig. Kunnen we volledig onafhankelijk van de wereld zijn en volledig afhankelijk van God!? Ik denk het niet. Nu in ieder geval niet, maar ik geloof wel dat het het ons streven moet zijn! Dat we in alles wat we doen proberen om de wereld achter ons te laten. Om te stoppen met ons vergelijken met anderen. Om te stoppen na te denken voor anderen en om te stoppen met ons gedrag aan te passen aan wat anderen van ons kunnen denken. Dat we, in alles wat we doen, in alles wat we denken, en ik alles waar we van overtuigd zijn, kijken naar God. En zoeken naar wat Hij daar van vind. Dat we doen wat Hij zou willen. Dat we denken wat Hij zou willen dat we denken. En dat we overtuigd zijn van waar Hij overtuigd van is!
Vanochtend vertelde iemand een mooie vergelijking.
Wanneer je een parachute sprong uit een vliegtuig maakt. Zit je tot op het laatste moment gezekerd aan het vliegtuig. Met de deur al open sta je naar buiten te kijken. De wereld flitst aan je voorbij. Het is een enorm kabaal en de wind waait om je heen. Chaos.
Maar als je springt is het, volgens de kenners, alsof je helemaal vrij bent. Je vliegt eigenlijk door het niks. Iemand op internet zei; 'Het is onmogelijk te beschrijven hoe de kriebels in de buik overgaan naar een zalig gevoel en een moment van pure relaxatie en ontspanning: we beseffen nu maar al te goed wat het betekent: zo vrij als een vogel!!!'
Zo mogen wij alle dagen leven. Als we de sprong maar durven nemen. Als we ons laatste gevoel van controle en veiligheid los kunnen laten en zonder reserve parachute kunnen springen in de armen van onze liefhebbende Vader, dan kunnen we volledige vrijheid ervaren!
En dat is niet een keuze die je 1 keer maakt. Maar juist omdat we in deze wereld leven, moeten we die keuze elke dag opnieuw maken. Elke dag wanneer we weer voor de spiegel staan en we ons afvragen wat we vandaag aan gaan doen, denkend aan wat anderen wel niet zouden vinden. Of als we in onze veilige wereld blijven zitten omdat we bang zijn om uit die wereld te stappen.
'Maak ons vrij van de wereld, Heer
van wat onrust geeft, verwart.
Voortgejaagd gaan wij onze weg,
zonder stilte in ons hart.
Leer ons in uw vrijheid staan,
door uw Geest geleid.
Vul ons leven, vuur ons aan,
tot de wereld wordt bevrijd!'
(Sela - Gebed om vrijheid)
Mijn leven met God heeft altijd zijn ups en zijn downs gekend. Op sommige momenten voel ik me dicht bij God. Andere momenten ben ik te druk om aandacht aan Hem te besteden, of in ieder geval, doe ik te druk... En er zijn ook momenten geweest dat ik enorm boos was op God, teleurgesteld, momenten dat ik mijn vertrouwen in Hem volledig kwijt was... Sommige dalen waren enorm diep, maar er zijn ook tijden geweest dat ik boven op de berg stond, arm in arm met God! Ik heb het allemaal gehad, en ik denk dat ik alles ook nog wel weer tegen zal gaan komen in mijn leven.
Christen zijn betekend voor mij niet een altijd aanwezig gevoel van vreugde in God. Afgelopen zondag sprak een dominee over vreugde. Hij zei dat gelukkig zijn iets heel anders was dan vreugde in God beleven. Gelukkig zijn hangt af van je omstandigheden, je baan, je inkomen, relaties, je huis, je auto. Vreugde is een diep geworteld gevoel van vrede en vrijheid in God. Weten dat je geaccepteerd en geliefd bent en dat we niks anders nodig hebben dan God.
De afgelopen weken heb ik enorm dicht bij God mogen leven. Ik voelde me niet alleen Zijn geliefde dochter, doordat God sprak en ik Zijn liefde voelde kon ik die liefde ook beantwoorden. Mijn lijntje met God lijkt opeens een stuk korter te zijn geworden. Die vreugde waar de dominee over sprak, die ervaar ik dieper dan ooit.... Maar er zullen momenten gaan komen dat ik dat absoluut niet zo zal ervaren, dat weet ik zeker. Vreugde in Hem gaat naar mijn idee ook met zn ups en downs... Boos op God zijn kan niet tegelijk gaan met vreugde denk ik, teleurgesteld zijn in Hem ook niet... En ik weet zeker, dat ondanks ik overtuigd ben van Zijn liefde en genade, die momenten er zullen zijn. Dat, wanneer mensen zeggen dat straks alles goed komt, ik daar niks mee kan en ik misschien alleen maar meer boos op God raak. Die momenten gaan komen. Dat is de realiteit.
Ik las afgelopen week Filipenzen 3 vers 12 - 14. Daar schrijft Paulus aan de filippenzen: "Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen. Broeders, ikzelf denk niet dat ik het gegrepen heb, maar één ding doe ik: vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus."
Dat is waar ik voor wil gaan, door mijn ups en downs heen > vergeten wat achter me ligt en gaan voor Gods glorie! Die strijdlust kan wel samen gaan met boosheid, teleurstelling en verdriet, ook al zal die strijdlust niet altijd even groot zijn. Ik denk, dat als mijn vreugde voor God ver weg is, ik alleen maar door kan gaan door dit voor ogen te houden: de prijs van de roeping van God. Het eeuwig samen zijn met Hem!
Christen zijn betekend niet altijd gelukkig zijn. Het betekend niet dat ik altijd vreugde zal ervaren. Christen zijn betekend naar mijn idee strijden voor het eeuwige leven. Samen met God vechten omdat ik zo boos, verdrietig of teleurgesteld ben. Of samen met God dansen omdat ik Zijn liefde ervaar. En daarin altijd proberen te onthouden dat Gods weg vele male groter is dan ik kan bedenken, en dat mijn menselijke emoties soms zoveel te kort schieten bij Gods plan. Ik mag boos, verdrietig en teleurgesteld zijn, ik ben ook maar een mens. Als dat me maar niet weerhoud van het strijden voor het eeuwige leven!
We zijn alweer een jaar verder. 2011 is bijna afgelopen.... Zo bizar hoe snel de tijd soms voorbij lijkt te gaan. Vorig jaar had ik totaal geen zin in het nieuwe jaar. 2010 was bepaald geen top jaar en ik was bang voor alles wat 2011 zou brengen, of afnemen...
En als ik nu terug kijk, dan zie ik dat ik vooral enorm genoten heb van 2011! Het was een jaar waarin ik geweldige dingen heb mogen doen! Vooral de zomervakantie was geweldig! Vier weken naar Roemenië, een week zeilkamp gegeven en ook nog een week kinderevangelisatie! Echt super weken! En ondertussen ben ik ook alweer bijna op de helft van mijn jaarstage! En ben ik ook alweer een half jaar onderweg als nestor waar ik ook enorm van geniet!
Natuurlijk zijn er ook minder leuke dingen geweest dit jaar, maar die staan zeker niet in verhouding met alle leuke dingen die ik heb gedaan!
En nu, nu stap ik vol vertrouwen 2012 in! In tegenstelling met 2010 voelde ik me het afgelopen jaar echt verbonden met God en dat ga ik vast houden! Wat 2012 ook brengt of afneemt, God gaat met me mee en laat me nooit alleen! En niks van wat er in 2012 gebeurd kan me scheiden van Zijn liefde!
Ik wens jullie al het geluk van de wereld toe! Geniet van de mensen van wie je houdt,
en vergeet nooit; God gaat met je mee! Hele fijne jaarwisseling en een heel gezegend
2012!
Hou je van theater!? Donderdag 8 december wordt er door onze studentenvereniging weer een stuk gespeeld! Een stuk gemaakt door en voor studenten. Dit jaar is de titel: Wie is het?
Klik op de link hieronder voor het promofilmpje!
Dus.
Wat:
De happening, Wie is het?
Wanneer:
Donderdag 8 december
19.45 en/of 21.30
Waar:
Theater the young ones!
Ik zeg doen!
Deze blog schreef ik voor de nieuwsbrief van de staf van onze vereniging, maar kwam er uiteindelijk niet in te staan. Dus zet ik hem hier maar neer!
Hoed Gods kudde waarvoor u de verantwoordelijkheid hebt, houd goed toezicht – niet gedwongen maar vrijwillig, zoals God dat wil, en niet om er zelf beter van te worden maar met belangeloze toewijding. Stel u niet heerszuchtig op tegenover de kudde die aan u is toevertrouwd, maar geef het goede voorbeeld. (1 Pet 5: 2-3)
Moedig leiderschap
Wanneer ik denk aan een moedige leider, dan denk ik aan Martin Luther King. Een man met een droom, een visie, een missie! Een leider die durfde op te staan en zei waar hij voor stond. Een leider die Gods wil wilde doen, ten koste van, ja, eigenlijk alles, zijn leven. Hij was een man die zelf het voorbeeld gaf, zelf zijn droom, Gods droom, uit leefde. Een man die in een wereld vol geweld zich geweldloos verzette. En juist dat maakt hem voor mij een moedige leider.
Moedige leiders zijn voor mij leiders die niet mee gaan met de heersende norm maar die opstaan en laten zien waar zij hart voor hebben. Het zijn voor mij leiders die risico’s durven te nemen en achter hun besluiten blijven staan. Maar het zijn ook leiders die vertrouwen hebben in hun organisatie of achterban en taken aan hun durven over te geven.
Wanneer ik kijk naar de leiders van onze studentenvereniging dan zie ik moedige leiders. Leiders die in een cultuur van zuipen en lang leve de lol een andere weg in slaan en daarvoor gaan staan. Leiders die in een niet zo christelijke cultuur juist laten zien wat het inhoud om Jezus te volgen. Het zijn mensen die staan voor waar zij in geloven en dat uitdragen.
En dat is precies wat God van ons vraagt. In 1 Petrus lezen we dat de leiders opgeroepen worden om goed toezicht te houden en het goede voorbeeld te zijn voor de kudde. En dat vraagt een hoop moed! Ik denk dat het niet altijd even leuk is om het goede voorbeeld te zijn. Dat vraagt soms om radicale keuzes. Keuzes die je niet altijd geliefd maken. Maar God kijkt verder en geeft in 1 Petrus 5:4 een geweldige belofte; ‘ Dan zult u wanneer de hoogste herder verschijnt de krans van de luister ontvangen, die nooit verwelkt.’
Dat is waar we het allemaal voor doen!
God, geef mij de rust
om te accepteren wat ik niet kan veranderen,
de moed om te veranderen wat ik kán
en de wijsheid om het verschil te zien.
Om te leven bij de dag,
Om van één moment tegelijkertijd te genieten.
Om moeilijkheden te zien als het pad naar de vrede.
Om deze zondige wereld, net als Jezus deed,
te nemen zoals hij is,
niet zoals ik hem graag zou hebben.
Er op vertrouwend dat Hij alles in orde zal maken,
als ik me aan Zijn wil overgeef.
Om in dit leven gelukkig genoeg te zijn,
en voor altijd overgelukkig met Hem te zijn:
in het volgende leven.
Amen.
Pril
Je wordt wakker,
enkel stilte.
Je kijkt om je heen,
de vertrouwde dingen.
Een blik door het raam:
geen vuiltje aan de lucht.
Aan deze dag
is nog niets stuk.
Nu heel voorzichtig
opstaan.
(Theo Oithuis)
Soms maak ik op een dag een heleboel kapot. Zeg ik de verkeerde dingen, denk ik de verkeerde dingen en doe ik de verkeerde dingen. Andersom gebeurd me ook wel, dat anderen mijn dag 'kapot' maken. Dat ik gekwetst wordt, of niet gehoord. Dat ik uitgelachen wordt en dat ik me niet serieus genomen voel. En soms kan niemand er wat aan doen en brokkelt er toch een mooi stukje van mijn dag af... Dat is het leven.....
Gelukkig kunnen we elke dag weer beginnen met een nieuwe dag. Een dag waar nog niets stuk aan is!:D
Vandaag is er nog niks stuk aan mijn dag. Heerlijk!
Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus, de Vader die zich over ons ontfermt, de God die ons altijd troost en ons in al onze ellende moed geeft, zodat wij door de troost die wijzelf van God ontvangen, anderen in al hun ellende moed kunnen geven. Zoals wij volop delen in het lijden van Christus, zo delen wij volop in de troost die God ons door Christus geeft. Ondervinden we tegenspoed, dan is het opdat u bemoedigd en gered wordt. Worden we bemoedigd, dan is het opdat u de moed krijgt te volharden in hetzelfde lijden als wij ondergaan. De hoop die wij voor u hebben is gegrond: we weten dat zoals u deelt in ons lijden, u ook deelt in de troost die ons gegeven wordt.
(2 Kor 1:3-7)
Ik sprak verschillende mensen die deze week een begrafenis hadden. Ik had met 1 van die mensen via de email contact en zocht naar een bemoedigende tekst die ik aan haar mee kon geven. En toen kwam ik bovenstaande tekst tegen. Hoewel ik ook weet dat het soms enorm moeilijk is om God te zien, te ervaren, te vertrouwen wanneer je net iemand bent kwijt geraakt, weet ik ook, dat God er wel is. Met het overlijden van Floor zag ik dat pas een half jaar later. Pas een half jaar later kon ik God weer echt vertrouwen. Maar Hij is er! En Hij troost! Hij ontfermt zich over ons en laat ons nooit alleen! Geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus!
Een ontzettend mooi nummer van Stef Bos!
Ik wil ook elk uur vuur! Levenslang vuur! Leven voor mijn droom! Gods droom!
Stef Bos - Vuur
Jij kijkt naar mij
Ik kijk TV
En je loopt naar de keuken
En je vraagt wat ik wil, koffie of thee
En ik denk
Ik wil vuur
Levenslang vuur
Want we leven misschien maar zevenhonderdduizend uur
En ik wil elk uur vuur
Jij kent de vragen die ik stel
Ik ken het antwoord wat jij geeft
En als ik zwijg en je vraagt wat ik voel
Dan tover ik met woorden maar ik draai er omheen
Want ik wil vuur
Levenslang vuur
Want we leven misschien maar zevenhonderdduizend uur
En ik wil elk uur vuur
En al die heren die ons regeren
Intellectuelen die zich vervelen
Hoor ze praten over alles met gezond verstand
Maar waar is hun hart
Het staat niet meer in brand
Want hun bezieling is dood
Het vuur is gedoofd
En idealen zijn verhalen
Waar geen mens nog in gelooft
En de tijd sleurt ons mee
Naar het einde van de eeuw
En ieder twijfelt maar niemand
Niemand schreeuwt
Er is niemand die schreeuwt
Maar de wereld die draait
Als een gek in het rond
Weg van de hemel
Recht in de afgrond
Maar jij en ik
Wij mogen ons niet laten vangen
We moeten leven voor een droom
En sterven van verlangen
Ja, jij en ik
Dat is alles dat telt
En zolang het hier duurt
Wil ik alleen maar
Vuur
Want ooit op een dag
Dan dooft het vuur
Maar als ik sterf
En word geblust
Laat het dan zijn met een kus
Vuur
Toon Hermans - Er moeten mensen zijn die...
Toon Hermans
|
10 Oktober 2011 | 12:37:40
Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.
Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken.
Die mensen moeten er zijn.
Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen
mondharmonika spelen.
Er moeten mensen zijn,
die op hun stoelen gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist.
Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht.
Er moeten mensen zijn,
die ons verwarmen
en die in een wolkenloze hemel
toch in de wolken zijn
zo hoog
ze springen touwtje
langs de regenboog
als iemand heeft gezegd:
kom maar in mijn armen
Bij dat soort mensen wil ik horen…
Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven
Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten
omdat er zoveel anderen zijn
die voor de vlinders vluchten
en stenen gooien
naar het eerste lenteblauw
omdat ze bang zijn
voor de bloemen
en bang zijn voor:
“ik hou van jou”
Ja,
er moeten mensen zijn
met tranen
als zilveren kralen
die stralen in het donker
en de morgen groeten
als het daglicht binnenkomt
op kousenvoeten
Weet je,
er moeten mensen zijn,
die bellen blazen
en weten van geen tijd
die zich kinderlijk verbazen
over iets wat barst
van mooïgheid
Ze roepen van de daken
dat er liefde is
en wonder
als al die anderen schreeuwen:
“alles heeft geen zin”
dan blijven zij roepen:
“neen, de wereld gaat niet onder”
en zij zien in ieder einde
weer een nieuw begin
Zij zijn een beetje clown,
eerst het hart
en dan het verstand
en ze schrijven met hun paraplu
“i love you” in het zand
omdat ze zo gigantisch
in het leven opgaan
en vallen
en vallen
en vallen
en OPSTAAN
Bij dát soort mensen wil ik horen
die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
de muziek gaat DOOR
de muziek gaat DOOR
en DOOR…
|
|
|
|
|
;
), thee, meidenavondjes, boeken, God, modern met een vleugje klassiek, speculaas op brood, spelletjes, zwolle, alpha (in elke vorm
), mijn kringhuis, gek doen, koekjes, zonneschijn, piano pingelen, sardientje (das een spel:P), weerwolven (dat ook), bankhangen, slapen, vroeg opstaan en de hele dag nog hebben, vrienden, fluiten, dieren (behalve spinnen), kinderen, zingen, gebera's, bloementjes behang, kitsch kitchen, PIP, spijkerbroeken, sneeuw en kaarsjes in de tuin!!
